Tırmanmanın mümkün olmadığı sarp bir bayır arıyorum, işte benim gibi inatçı birinin işe girişeceği yol bu. Toprak, o devasa yük, daima geri geri giderek, belli bir yüksekliğe kadar olağanüstü önlemler alarak, ıstırap içinde, adım adım yukarı çıkarılacak.
Bazen toprağı tutamaz olacağım ve aşağı yuvarlanıcak. Her seferinde yeni baştan başlayacağım, ta ki sonunda başarana, ya da çabamın ümitsizliğini anlayıip da belki tümseksiz ve kolay bi yol seçene kadar.
Ya da birileri bana yadım eder.
Bana yardım edecek kişi bir ortak da olabilir, ama hırsız da olabilir.
İnsanın kendi toprağını yapması sabır gerektirir, hazırını çalmak ise çok kolaydır. Kimi hırsızlar kolayca iş görür, kimileri ise şiddete başvurur.
Bu hırsızları severim.
Hırsız, ümit ettiğim gibi, toprağımı da alip sağ salim uzaklaşabilmişse, o zaman sadece kaybımı tevekkülle kabul ederim, büyük metanet göstererek yaparım bunu. Gülümser, yanaklarımı ovuşturur, havayı koklar ordan uzaklaşır ve herşee yeniden başlarım.
Yenilik, hiçbir zaman yalın biçimde eskiye birşey katarak oluşmaz.
Hayal kurarken karakterime hayran olup imrenirim.

Anvers'li kutsal sanatçı

"Herşeyden çok hayranlık duyulan, cezalandırılmamış kötülük imgesi"